Nieuwe blog verschijnt niet in je sitemap

Een sitemap is een bestand waarin je aangeeft welke pagina's, video's en andere bestanden op je site belangrijk zijn, en hoe ze zich tot elkaar verhouden. Zoekmachines lezen dat bestand om je site efficiënter te crawlen, volgens de uitleg van Google op de pagina over sitemaps. Je kunt er ook gegevens in kwijt, zoals het tijdstip van de laatste wijziging.

Dat is een aanwijzing en geen opdracht. Een URL in je sitemap betekent niet dat Google hem crawlt, laat staan indexeert. Omgekeerd betekent een ontbrekende URL niet automatisch dat de pagina nooit gevonden wordt: zijn je pagina's goed intern gelinkt, dan kan Google de meeste ervan meestal ontdekken. Een sitemap helpt vooral bij grotere of complexere sites, bij nieuwe sites met weinig externe links en bij veel mediabestanden. Voor een kleine, goed gelinkte site is hij minder cruciaal.

Voor deze gids betekent dat: je doel is een correcte, betrouwbare sitemap, en geen garantie op zichtbaarheid. Of een blog uiteindelijk geïndexeerd wordt, blijft onzeker en hangt af van meer dan je bestand.

Begin bij de bron. Vraag je af of de post echt gepubliceerd is, en niet alleen opgeslagen of ingepland.

1. Controleer de status in je beheeromgeving. Concept, in afwachting, ingepland of privé zijn statussen waarbij veel systemen de URL bewust uit de sitemap weren. Hoe jouw systeem dit noemt, controleer je zelf in de interface van je cms.
2. Open de URL in een privévenster, zonder ingelogd te zijn. Zie je de pagina alleen als beheerder, dan is hij niet echt publiek.
3. Bekijk de serverHTML via de paginabron van je browser, niet via de elementeninspecteur. De paginabron toont wat de server terugstuurt. De inspecteur toont de pagina nadat scripts gedraaid hebben. Staat de titel of tekst daar al in de bron, dan is de inhoud direct beschikbaar.
4. Zoek in die bron naar twee dingen: een robots-metatag met noindex en de canonical-link in de kop.

Sommige cms'en en plug-ins laten pagina's met een noindex-tag of een canonical naar een andere URL weg uit de sitemap. Of dat bij jou zo werkt, controleer je in de instellingen of documentatie van je sitemapmodule. Noteer wat je vindt voordat je iets aanpast.

Open de sitemap-URL en behandel hem als een lijst. Veel sites gebruiken een index-sitemap die verwijst naar deelbestanden, bijvoorbeeld per inhoudstype. Je blog kan dan in een apart bestand zitten.

• Zoek de exacte URL van je nieuwe post, letter voor letter, met dezelfde schrijfwijze als in de adresbalk.
• Controleer of je het juiste deelbestand opent. Een blogpost zit niet in het bestand met productpagina's.
• Kijk of de URL er in een afwijkende vorm staat, bijvoorbeeld met of zonder slash aan het eind, of met http in plaats van https. Dan staat er wel een vermelding, maar voor een andere versie van de pagina.
• Controleer de wijzigingsdatum bij andere recente posts. Staat die datum bij je nieuwste vermeldingen op een eerdere dag, dan is het bestand waarschijnlijk niet opnieuw opgebouwd.

De uitkomst is een van drie: de URL staat erin, de URL staat erin maar in een andere vorm, of de URL ontbreekt. Elk geval vraagt een ander vervolg.

Voor de canonical vergelijk je drie waarden: de URL in de adresbalk, de canonical in de paginabron en de URL in de sitemap. Ze horen voor dezelfde pagina overeen te komen. Wijkt er één af, dan stuurt je site tegenstrijdige signalen en moet je beslissen welke versie de bedoelde is. Een canonical is een signaal en geen bevel, dus ook na correctie kiest Google zelf.

Dan de cache. Drie lagen kunnen je een oud bestand tonen:

1. Plug-in of cms-cache: sommige systemen bewaren de gegenereerde sitemap tot een volgende wijziging of een geplande taak. Zoek in de instellingen van je sitemapmodule of je de sitemap kunt herbouwen of leegmaken.
2. Server- of paginacache: een cachinglaag kan het oude bestand blijven serveren.
3. CDN of browser: open de sitemap in een privévenster en vergelijk de wijzigingsdatum en inhoud. Een parameter achter de URL kan een andere respons geven dan de echte sitemap-URL en bewijst dus niet dat de gewone URL vers is. Vraag zo nodig je host of CDN-beheerder de cache voor dit bestand te legen.

Leeg de cache pas nadat je stap 1 tot 4 hebt afgerond. Anders weet je niet of de oorzaak bij de status, de tags of de cache lag.

Gebruik dit overzicht om de uitkomst van je controles om te zetten in een actie.

Na een aanpassing werk je de controle opnieuw af, in dezelfde volgorde. Open de sitemap in een privévenster, zoek de exacte URL en vergelijk hem met de canonical in de paginabron. Pas daarna kijk je in Search Console. Volgens de startgids van Search Console kun je daar een sitemap indienen en daarover informatie volgen, al kan indienen de ontdekking versnellen en is dat geen verplichting. Waar je jouw sitemaprapport en de paginastatus precies vindt, controleer je in je eigen account, want schermnamen en rechten kunnen wijzigen.

Een fictief voorbeeld van een overdrachtsnotitie, uitsluitend invoer en verwachte controles: een collega publiceert een post met de URL /blog/voorbeeld-onderwerp/. Je noteert de status (gepubliceerd), de canonical uit de paginabron, de aanwezigheid van noindex (ja of nee) en de schrijfwijze in de sitemap. Verwachte controle: alle drie de URL-vormen zijn identiek en de sitemap-vermelding verschijnt na een herbouw. Of en wanneer de pagina geïndexeerd wordt, noteer je als onbekend en volg je op.

Wil je ook zien wat anderen publiek van je site kunnen afleiden, dan kun je de zichtbare signalen bekijken via Marketing Scan. Zo'n publieke scan meet zichtbare signalen en voert niet alle controles uit die hierboven staan, zoals het lezen van je beheerstatus of je interne cache.