Hoofdletters in URLs: voorkom dubbele pagina's

De vraag is smal: geeft jouw site voor dezelfde pagina meerdere bereikbare adressen die alleen verschillen in hoofdletters? Dat is een technische vraag over serverreactie, canonical, links en sitemap. Het is geen vraag over de vraag of hoofdletters op zichzelf slechter scoren. Dat is niet aangetoond, en je hoeft het ook niet te bewijzen om op te ruimen.

Google geeft in zijn richtlijn voor e-commerce-URL's aan dat je de tekst van een URL naar één schrijfwijze omzet als de webserver hoofdletters en kleine letters gelijk behandelt. Zo herkent Google makkelijker dat URL's naar dezelfde pagina verwijzen (richtlijn voor URL-structuur bij webshops). Let op de voorwaarde: de bron gaat uit van een server die beide varianten hetzelfde behandelt. Of dat bij jou zo is, zie je alleen in je eigen test. Die richtlijn is bovendien geschreven voor webshops; voor een gewone bedrijfssite geldt de redenering, maar controleer ze met je eigen data.

Kies vijf tot tien representatieve pagina's: een productpagina, een categorie, een dienstpagina, een blogartikel en de homepage. Maak per pagina een set van drie varianten. Werk in deze volgorde:

1. Noteer de URL zoals die in je sitemap staat. Dat is je referentie.
2. Maak een variant met alleen de eerste letter van elk padsegment in hoofdletter.
3. Maak een variant volledig in hoofdletters.
4. Haal elke variant op zonder ingelogde sessie, met een tool die statuscodes en redirects toont (een browser kan redirects of cache verbergen), en noteer de statuscode, het uiteindelijke adres na eventuele doorverwijzing en de titel van de pagina.
5. Bekijk de broncode en noteer waar het canonical-element naartoe wijst.
6. Zoek in je site de interne links naar deze pagina en noteer welke schrijfwijze ze gebruiken.

Bewaar dit alles in één werkblad met een rij per variant. Zonder dat blad kan je collega of bureau je diagnose later niet nalopen.

Vergelijk per variant wat je ziet met onderstaande tabel. De kolom met de aanbevolen actie is een werkhypothese voor jouw eigen controle, geen vaststaande uitkomst.

Kies één eindvorm per pagina en leg die vast. In de praktijk is dat meestal de bestaande vorm in je sitemap. Daarna moeten vier dingen dezelfde URL tonen: de redirect, het canonical-element, de interne links en de sitemap.

Google rangschikt in zijn documentatie de methoden naar kracht: redirects en rel=canonical zijn sterke signalen, een vermelding in de sitemap is een zwak signaal, en de methoden versterken elkaar als je ze combineert (documentatie over dubbele URL's en canonicals). Dezelfde bron raadt af om met verschillende methoden verschillende canonicals voor één pagina op te geven. Een canonical blijft een signaal en geen bevel, dus ook na je aanpassing kan Google een andere keuze maken. Gebruik robots.txt niet om hoofdlettervarianten uit te sluiten: dat is volgens de bron geen methode om een canonical te kiezen.

Stel dat je een lijst overdraagt aan een webbouwer. De invoer is fictief en bedoeld als sjabloon.

Invoer: referentie-URL /producten/rode-sneaker, testvarianten /Producten/Rode-Sneaker en /PRODUCTEN/RODE-SNEAKER. Op de productpagina staan twee links in het menu met de schrijfwijze /Producten/Rode-Sneaker.

Verwachte technische controles:

• Beide varianten geven een permanente redirect naar de referentie, of een 404 als je ze liever niet bedient.
• De referentie bevat een canonical naar zichzelf.
• De menulinks wijzen naar de referentie.
• De sitemap bevat alleen de referentie.

Dit voorbeeld belooft geen resultaat in zoekmachines. Het beschrijft enkel wat de webbouwer technisch kan nalopen.

Herhaal na de aanpassing exact dezelfde test uit je werkblad en vergelijk de rijen. Controleer daarna in Search Console de URL-inspectie van de referentie. De door Google gekozen canonical lees je in de geïndexeerde gegevens, niet in de live test. Of Google de oude varianten laat vallen en hoe snel, is onzeker. Plan daarom een nieuwe controle in en trek geen conclusie uit één meting.

Een browsercontrole bewijst bovendien niets over crawltoegang. Voor Google gebruik je zo nodig URL-inspectie. Exacte schermnamen en rechten in Search Console kunnen wijzigen; je beheerder weet waar jullie ze vinden.

Wil je zien welke signalen je site publiek toont? Bekijk ze via Marketing Scan. Een publieke scan meet zichtbare signalen en bewijst geen volledige technische implementatie, dus de testset hierboven blijft nodig.